Առաջադրանքի մասնակիցներ ` Եվա Պապյան, Աիդա Աղագուլյան:

Կոտայք:

Կոտայքի մարզը գտնվում է Հայաստանի կենտրոնական մասում։ Այն ունի յուրահատուկ աշխարհագրական դիրք: Հայաստանի միակ մարզն է, որը չունի արտաքին սահման որևէ հարևան պետության հետ։ Մարզի տարածքը հիմնականում ընդգրկում է Հրազդան և Քասաղ գետերի վերին ու միջին ավազանները, ինչպես նաև Կոտայքի սարավանդը։ Լինելով ներքին մարզ՝ Կոտայքը հարավ-արևմուտքից շրջապատում է մայրաքաղաք Երևանը և սահմանակից է ՀՀ 6 այլ մարզերի: Հարավ-արևմուտքից՝ Երևանին, հյուսիսից՝ Լոռիին, հյուսիս-արևելքից և արևելքից՝ Տավուշի մարզին, արևելքից և հարավ-արևելքից՝ Գեղարքունիքի մարզին, հարավից՝ Արարատի մարզին և արևմուտքից՝ Արագածոտնի մարզին: Կոտայքի մարզի մարզկենտրոնը Հրազդան քաղաքն է։ Այն հանդիսանում է տարածաշրջանի արդյունաբերական, կրթական և մշակութային խոշոր կենտրոններից մեկը։

​Ռելիեֆը լեռնային է (Գեղամա, Ծաղկունյաց լեռներ, Աժդահակ գագաթ՝ 3597 մ) և սարավանդային։ Գլխավոր գետերն են Հրազդանը, Մարմարիկն ու Քասաղը։ Կլիման փոխվում է ըստ բարձրության՝ ցածրադիր տեղերում չոր ցամաքային է (շոգ ամառ, ցուրտ ձմեռ), բարձրադիր գոտում (Ծաղկաձոր, Հրազդան)՝ զով ամառ և խիստ, ձյունառատ ձմեռ։ Հարուստ է շինանյութերով (տուֆ, բազալտ, պեռլիտ), ունի երկաթի ու ոսկու հանքեր, ինչպես նաև «Բջնի» և Հանքավանի հայտնի հանքային ջրերը։ Մարզում ապրում է շուրջ 250,000 մարդ։ Գործում են Հրազդանի ՋԷԿ-ը, «Բջնի» և «Նոյ» հանքային ջրերի գործարանները, քարամշակման և սննդի ձեռնարկություններ։ Զարգացած է անասնապահությունը, թռչնաբուծությունը և ջերմոցային բանջարաբուծությունը։ Տուրիզմը տնտեսության հիմնական ճյուղերից է. Ծաղկաձորը, Աղվերանն ու Հանքավանը հանրապետության խոշորագույն հանգստավայրերն են:

Նշանավոր վայրերն են «Քարերի սիմֆոնիա» բազալտե հուշարձանը (Գառնու կիրճ) և Աժդահակ լեռան խառնարանային լիճը։Գառնու հեթանոսական տաճար (1-ին դար), Գեղարդի ժայռափոր վանք (13-րդ դար, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանկ), Կեչառիսի վանական համալիր (Ծաղկաձոր)։

Սյունիք:

Սյունիքի մարզը գտնվում է Հայաստանի ծայր հարավում։ Այն սահմանակից է Վայոց Ձորի մարզին, Ադրբեջանին, Նախիջևանին, իսկ Մեղրիի հատվածում՝ Իրանին։ Մարզկենտրոնը Կապան քաղաքն է։

​Մարզն ունի խիստ լեռնային ռելիեֆ՝ Զանգեզուրի ու Մեղրու լեռնաշղթաներով (ամենաբարձր կետը՝ Կապուտջուղ, 3905 մ), և հարուստ է Որոտան, Ողջի ու Արաքս գետերով։ Կլիման բազմազան է. Մեղրիում չոր մերձարևադարձային է, իսկ լեռներում՝ ցուրտ լեռնային։ Սյունիքը Հայաստանի ամենահարուստ հանքային շրջանն է՝ պղնձի, մոլիբդենի և ոսկու հսկայական պաշարներով։

​Բնակչությունը կազմում է շուրջ 115,000 մարդ, որոնց մեծ մասն ապրում է խոշոր քաղաքներում՝ Կապանում, Գորիսում, Սիսիանում, Քաջարանում և Մեղրիում։

​Տնտեսության հիմքը լեռնահանքային արդյունաբերությունն է (Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ) և էներգետիկան (Որոտանի ՀԷԿ-երի համակարգ)։ Գյուղատնտեսության մեջ զարգացած է անասնապահությունը, մեղվաբուծությունը, իսկ հարավում՝ մերձարևադարձային պտղաբուծությունը։ Շնորհիվ պատմամշակութային ժառանգության՝ արագ զարգանում է նաև տուրիզմը։

​Նշանավոր վայրերից են 9-րդ դարի Տաթևի վանքն ու նրա հանրահայտ ճոպանուղին, Քարահունջի հնագույն աստղադիտարանը, Խնձորեսկի քարանձավային քաղաքն ու ճոճվող կամուրջը, ինչպես նաև բնական հրաշալիքներից Շաքիի ջրվեժը, Սատանի կամուրջը և Շիկահողի արգելոցը։