«Մշուշների շղարշի տակ» Համո Սահյան

Հորինի՛ր աշնանային մի սիրուն հեքիաթ: Հեքիաթդ նկարի՛ր ու վերնագրի՛ր:

Անգի՛ր սովորիր  նաև Համո Սահյանի «Մշուշների շղարշի տակ…» բանաստեղծությունը:

Մշուշների շղարշի տակ

Աշնան խաշամն է խշխշում,

Քամու ձեռքերն անհամարձակ,

Ամպի փեշերն են քաշքշում:

Ամպը լեզուն կուլ է տվել,

Հնար չունի որոտալու:

Ցերեկն էլ է ցրտից կծկվել,

Չէ, երևի ձյուն է գալու:

Առաջադրանքներ

  1. Կապույտով նշված բառերը բացատրի՛ր: Խաշամն- Աշնան ծառերից թափված չոր տերևներ, անհամարձակ- վախկոտ, ոչ խիզախ, որոտալ- գոռգոռալ, կծկվել- կուչ գալ:
  • Կանաչով նշված բառերի հոմանիշները գրի՛ր: Մշուշ- մառախուղ, շղարշ- քող, վարագույր, քամի- զեփյուռ.
  • Դո՛ւրս գրիր քեզ դուր եկած պատկերը:

Ամպը լեզուն կուլ է տվել,

Հնար չունի որոտալու:

Ցերեկն էլ է ցրտից կծկվել,

Չէ, երևի ձյուն է գալու:

4. Կարդալիս՝

ա) ի՞նչ գույներ ես տեսնում- ոսկեգույն, կարմիր, դեղին, շագանակագույն:

բ)  ի՞նչ ձայներ ես լսում- տերևների խշշոց և քամու սուլոց:

ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԵՎ ՔՄԱՀԱՃ ՈՍԿԵ ԱՇՈՒՆԸ

Կար- չկար մի Աշուն կար, նա միշտ գլուխ էր գովում, թե ամենագեղեցիկն է: Նա ուղղակի պաշտում էր ինքն իրեն: Բայց մի օր նրան հյուր եկավ Ամառը, ով շատ համեստ, շնորհքով մի եղանակ էր: Նա շատ էր տանջվում, որպեսզի սովորեցներ  աշնանը լինել ավելի պարկեշտ, համեստ ոչ քմահաճ: Մի օր Ամառը Աշնանը ասաց.

  • Աշո’ւն, ինձ թվում է դու պետք է դպրոց հաճախես, սովորես, խելոքանաս:
  • Ին՞չ դպրոց, գժվել ես, ինչ է, ես ավելի կարևոր գործեր ունեմ, ո՞վ պետք է իմ փոխարեն կանգնի հայելու դիմաց և հիանա:
  • Ես վստահեցնում եմ քեզ, այնտեղ դու լիքը ընկերներ կգտնես, և կընկերանաս նրանց հետ, քեզ դուր կգա:
  • Լավ, Ամառ, քանի որ դու իմ ընկերուհին ես, ես քեզ համար կհաճախեմ դպրոց:
  • Ես վստահ եմ, դու կկարողանաս:

Հաջորդ օրը նրանք գնացին դպրոց ընդունվելու: Բայց հենց Աշունը մտավ դպրոց, բոլոր աշակերտները հանկարծ ոսկեգույն դարձան: Աշունն ասաց տնօրենին.

  • Բարև Ձեզ, ես Աշունն եմ և ուզում եմ սովորել այս դպրոցում:
  • Լավ, կսովորես, բայց խնդրում եմ դադարիր բոլորին ոսկեգույն դարձնել:
  • Իհարկե:

Հաջորդ օրը Աշունը պատրաստ էր դպրոց գնալ:

Երբ նա մտավ դասարան, բոլորը ուշադրությամբ նայում էին նրան և հիանում  նրա գեղեցկությոամբ:

Ամեն վայրկյան Աշնան ծառերից դասարանի հատակին էին ընկնում ոսկեգույն, կարմիր, դեղին տերևները, իսկական տերևաթափ էր կատարվում դասարանում:

Երբ ուսուցչուհին կանչեց Աշնանը գրատախտակի մոտ և տվեց կավիճը, որպեսզի նա գրի, Աշունն ասաց.

  • Պետք չէ ինձ ոչ մի կավիճ, ոչ մի գրիչ և անգամ գունավոր մատիտներ: Ես որպես գունավոր մատիտ օգտագործում եմ իմ տերևները, որպես գրիչ իմ մերկ ծառերի ճյուղերը, իսկ որպեսզ կավիճ իմ մռայլ ամպերը:

Եվ բոլորի աչքի առաջ նա սկսեց ամպերով գրել:

Երբ նա տուն վերադարձավ, Ամռանն ասաց.

-Ինձ դպրոցում շատ դուր եկավ և ես կայցելեմ դպրոց շաբաթվա բոլոր օրերը, և գիտե՞ս, այնտեղ ասացին, որ Ձեր ցանկությամբ կարող եք նաև շաբաթ և կիրակի օրերը հաճախել դպրոց: Եվ ես ուրախությամբ համաձայնեցի:

— Ապրես, ուրեմն շաբաթ և կիրակի է՞լ ես գնալու դպրոց՝ առանց հանգստանալու:

 — Այո, ես իմ բոլոր քմահաճույքների և զարդերի մասին կմոռանամ և կդառնամ համեստ, օրինակելի, խելացի Աշուն, դե իհարկե ոսկե Աշուն, քանի որ մեր կողմերում ինձ այդպես են ասում:

Եվ այդ օրվանից բոլորը Աշնանը ճանաչում էին ոչ միայն որպես գեղեցիկ ու ոսկեգանգուր աղջիկ, այլ նաև խելացի ու համեստ աշակերտուհի: Դպրոց հաճախելով նա հասկացավ, որ կարևորը միայն արտաքին գեղեցկությունը չէ:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s